Reunión II: "Poltergeist"

O pasado mércores, 10 de Marzo, tivemos a segunda reunión (sen contar a intermedia semipantasma, claro, pois se non é a terceira). Só faltaron dúas persoas, sen contar con Batiscafo, que o ten difícil.

Volveu a pasar o mesmo fenómeno que na repetición da primeira reunión, e desde algún dos exemplares que estaban enriba da mesa saíu de novo ese ser para sentarse con nós e contarnos, botándonos a man por riba do ombreiro...

Difícil de comprender; probablemente é algo relacionado co singular deseño do noso edificio novo, ou con algún outro fenómeno igualmente paranormal. Deste xeito enterámonos de qué hai que facer se un ten doce anos e conduce un coche cun amigo da mesma idade -reparto de tarefas: ti o volante, eu o cambio de marchas-, ou como reaccionar se de frente ven o coche da policía e son as catro e media do serán -meter ambos a cabeza entre as pernas e deixar á vez as mans no volante e cambio de marchas, como manda o sentido común-. Do artesanal método de sacar combustible do coche alleo co tubiño do cal chúpase debidamente, iso xa foi fariña doutra páxina, pois aínda tíñamolo sen ler, xa que esta reunión II comprometíanos só a ler ata a páxina 205, e a arte do gusto polo combustible dos demais é tratada na páxina 214. Ventaxas de estar na reunión II: un entérase do que lerá no futuro sen necesidade de abrir sequera o libro de TW...

Lástima que acabara o tempo e tivéramos que levantar a reunión II... Mais pronto teremos a III, coa que remataremos este libro. Temos aínda a data sen marcar. Farémolo asiña. Atentos ao blog. Nesa reunión III intentaremos todos ter lido completamente o libro. Un saúdo. (Estaría bastante ben, por certo, que de cando en vez alguén escribira algo neste blog que é de todos. Tamén podemos opinar ou comentar cousas por escrito... Ou non, claro).

P.S.: O comentario de C.J. na entrada inmediatramente anterior a ésta é moi recomendable: leva un valioso enlace relacionado con Jack London, tan presente nesta obra de Wolff, e non é precisanmente unha información facilmente accesible. Todos sabemos que en internet paseamos case sempre polos mesmos trillados camiños. Pois ben, non é o caso...

Retrato de familia con can

Páxina a páxina cabalgamos cara á segunda reunión. As escenas e os detalles vanse acumulando, e certas repeticións comezan a destacar pola súa insistencia, significativamente... Unha vez máis as relacións entre os personaxes chaman a nosa atención:

- A relación de Jack (Toby) con Dwight

- Coa súa nai

- A da súa nai con Dwight

- A de Jack con Arthur, un personaxe que non debe pasar desapercibido

- A de Jack co seu "pai ausente" (neste segundo tercio da obra non podemos seguir facendo como se esta ausencia non pesara)

- A súa relación, extraña, con Pearl

E tamén esta sensación de "road movie conxelada", de historia de carreteira detida. Se comezábamos viaxando de Florida a Utah, e logo a Seattle, e parecía que o movemento ía sentirse en cada páxina, coa aparición de Dwight -atención ao comportamento deste cando viaxa repetidamente a Seattle para impedir a boda da súa filla: T.W. non parece quitarlle o pan e o sal totalmente a este particular home-, coa aparición de Dwight, dicíamos, o movemento queda en suspensión, se é que tal expresión é correcta: pensemos neses tímidos intentos de Jack co auto-stop; ou o seu soño de ir a México con Skipper; ou a fantasía parisina; ou a frustrada intentona de ir a Alaska (¿como Jack London?) con Arthur; ou as escapadas nocturnas no coche de Dwight con can incorporado...

¿Algo máis? Non moito, por non agobiar -supoñendo que haxa alguén do outro lado da pantalla: ¿hai alguén aínda...?-. Deamos a Arthur a importancia que reclama como personaxe: a súa aparición, como é presentado polo autor: Parecía querer algo. A veces le pillaba mirándome (...). Toda mi vida he reconocido casi a primera vista a quienes estaban destinados a ser mis amigos y ellos me han reconocido a mí. Por outro lado, páxinas 142-144, sobre o seu pai ausente. Mira despois ao final da 145: Algún día, pensaba, alguien pararía. y me diría: "Puedo llevarte hasta Wilton, Connetticut...", co pai tamén na súa mente (o pai vivía alí, casado con oputra muller, como dixo páxinas atrás T.W.).

Talvez este blog estea pedindo a gritos que outras voces digan mu..., e que non tarden moito en facelo.

Antes do mércores introduciremos outra entrada pensando na reunión II. Fin por hoxe.

Ideas para a reunión deste venres 26, ás 11:00 horas

(Ilustración de A. Suárez)

Este venres será a reunión I, no recreo, á entrada do noso edificio, ás once "en punto" (por favor, é conveniente que sexamos puntuais, porque non teremos demasiado tempo). Éstas son as suxestións que de cara a tal reunión se nos ocorren, os temas ou puntos de interese que poden dar algo de si, entre outros moitos, claro:

• A relación entre a nai e o fillo (Toby-Jack)
• A relación entre a nai e o exmarido, e entre ela e o home que regala o rifle a Toby
• A relación entre a nai e o seu pai (avó de Toby), oficial de marina. (¿Recorda algo ao conto de Wolff lido no curso pasado...?). A forma de educar a Toby e a forma en que ela foi educada
• Relación de Rosemary (a nai) con outros homes
• Relación do rapaz con todos eses homes (o pai, etc.)
• Relación do rapaz co "problema xudeu" (por así chamalo)
• ¿Por que cambiar o seu nome por "Jack", como Jack London?
• Como vive Toby a súa relación co catolicismo, o catecismo, a confesión (escena onde a monxa "confésase" ante Toby, etc.)
• O espacio (Florida, Utah, Seattle, pensións, casa, casa de Dwight...) e a súa importancia na historia
• Toby e "o mal" (bromas telefónicas, ventás rotas, disparos, tiro con arco, roubos, etc.), e a relación cos seus ¿amigos?
• Peso das citas inicias de Wilde (pose, artificio, ¿ficción?, ¿simulación?) e de Alinsky (corrupción, ¿mal?, ¿violencia?, ¿transgresión?, ¿sentimento de culpa?...) no devir da historia...
• ¿Uh...?